پیغامی از آینده با محتوای دلتنگی

بک گراند لپ تاپم

نه تا دختریم

که تمام تلاشمون را کردیم توی کادر جا بشیم و لبخند های از ته دلمون، ثبت بشه.
عکس های دسته جمعی...

لحظه های به یاد ماندنی....

آدم هایی که رفتند...

آدم هایی که موندن....

نگاهتون می کنم و سعی می کنم تصورتون کنم...ده سال بعد...بیست سال بعد...
همه چیز سفیده و مبهم...
چه توقعیه؟! منی که حتی تصوری از فردای خودم هم  ندارم.

اما می دونم 

که دلم برای این لبخند ها و این معصومیت ها و سادگی ها و دوستی ها و پستی بلندی ها ،

 خیلی، 

تنگ میشه!